korepetycje z polskiego warszawa

dziecko Jeśli nasze dziecko pod względem intelektualnym znacznie wyrasta ponad swoich rówieśników, kiedy w szkole podczas lekcji nieprzerwanie zadaje mnóstwo trudnych, lecz także męczących pytań, szuka odpowiedzi na nurtujące go zagadnienia, jest ciekawy wszystkiego, co go otacza, wysuwa nazbyt dojrzałe na jego wiek wnioski – to możemy przypuszczać, że nasze dziecko jest szczególnie uzdolnione. O takich dzieciach często też się mówi, że to geniusze. Możemy być zatem dumni, że nasze dziecko jest nadzwyczajne. Czy jednak tak zawsze jest? Czy szczególne zdolności są powodem do radości? Wielu rodziców uważa, że dziecko-geniusz to jedynie problem. Jest bardziej niepokorne. Bywa złośliwe i agresywne, gdyż jego żądza wiedzy może nie być zaspokojona. Gdy nudzi się w szkole, ponieważ zna już przedstawiany tam materiał, sprawia problemy wychowawcze w szkole. Niekiedy rodzice nie wiedzą, co zrobić z takim dzieckiem i nie robią nic. Nie rozwijają jego geniuszu. Jeśli jako rodzice lekceważymy zdolności naszego dziecka, z czasem jego zdolności znikną. Rodzice nie powinni dopuścić do zaprzepaszczenia jego talentów. Rodzice powinni wspierać dziecko i rozwijać jego umiejętności od momentu zauważenia, że wyróżnia się na tle swoich kolegów i koleżanek. O zaniechaniu działania na rzecz rozwijania geniuszu naszego dziecka mamy również do czynienia w szkole. Gdy nasze dziecko jest szczególnie uzdolnione, w szkole w prosty sposób może zgasić w sobie te zdolności. Szkoła nie wspiera szczególnie uzdolnionych. Taki uczeń i jego zdolności gubią się w licznych problemach całej placówki. Szkoła nastawiona jest dziś na masowe nauczanie. Gdy w klasie jest trzydzieścioro uczniów, nie ma mowy o indywidualnym traktowaniu i zaspokajaniu potrzeb każdego ucznia. Nasz mały geniusz nie ma szans na rozwijanie swoich talentów. Bywają placówki, które zauważają szczególnie uzdolnionych. Bywa też, że podejmują określone działania, które mają na celu rozwijanie wybitnego ucznia. Polegać ono może na tym, że uczeń dostanie promocje do wyższej klasy w czasie roku szkolnego, może mieć indywidualny tok nauczania, może również otrzymywać różnego rodzaju stypendia, które umożliwią rozwijanie swoich uzdolnień. Takie szkoły są jednak rzadkością. To, co skłania rodziców do negatywnego odnoszenia się do kwestii geniuszu własnych dzieci, to również relacje geniusza z otoczeniem. Takie cudowne dzieci bywają najczęściej odseparowane od innych dzieci. Izolują się same, bądź to reszta grupy izoluje ich od siebie dlatego, że widzi różnice intelektualne, które niekiedy przeszkadzają w relacjach. Dziecko takie jest samotne i zazwyczaj odrzucone przez rówieśników. Nie chcemy, by tak traktowane było nasze dziecko, więc czasem wolimy zrezygnować z jego cudowności na rzecz szczęśliwego beztroskiego dzieciństwa. Co jest w tej sytuacji lesze – trudno określić. Rozwiązanie tego dylematu pozostaje tylko i wyłącznie w kwestii rodziców, którzy posiadają takie szczególnie uzdolnione dziecko – geniusza.

Tagi: dziecko, szkoła, geniusz
Katalog podstron

Dorastanie – najtrudniejszy okres w życiu

Życie każdego człowieka dzieli się na kilka etapów. Do pierwszego roku życia nasze dziecko nazywa się niemowlęciem. Potem trwa długi okres dzieciństwa, który można ponadto dzielić na mniejsze okresy. Wyróżnić jeszcze należy okres młodzieńczy, następn...

Więcej

Patologie odbijające się na dzieciach

Dziecko jako istota niesamodzielna i bezbronna powinna mieć zagwarantowane przez rodziców beztroskie, spokojne szczęśliwe życie. To właśnie rodzice są odpowiedzialni za to, żeby dziecko rozwijało się prawidłowo, aby miało odpowiednie warunki do tego ...

Więcej